Na rapport nr 16, over Grachtenpanden 2.0 in Delft (Schutterstraat, supervisor Fons Verheijen, VVKH), Amsterdam (Scheepstimmermanstraat, supervisor Adriaan Geuze, West8) en Enschede (Lonnekerspoorlaan, supervisor Pi de Bruijn, Architecten Cie.), behandelt rapport nr 17 enkele minder bekende projecten.
Deze projecten hadden niet allemaal een supervisor. In sommige projecten was wel een ander type begeleiding beschikbaar voor de particuliere opdrachtgevers. Ook de regie door de gemeente, de rol van achtervang, corporaties, ontwikkelaars en aannemers was in elk deze projecten weer anders.
De manier waarop de fundering werd aangelegd, en door wie, liep sterk uiteen. Terwijl in het een project naburige woningen stabiliteit van elkaar konden 'lenen', was in de andere projecten elke woning zelfstandig stabiel. Tenslotte had ieder project ook een andere oplossing voor het (ondergronds) parkeren. De omvang en aard van coalities en clusters van samenwerkende opdrachtgevers verschilde daardoor sterk.
Dat leidde tot zeer verschillende planningen en doorlooptijden. In een project vond al snel coalitievorming plaats, waarbij vijf opdrachtgevers in zee gingen met een catalogusbouwer, terwijl vijf anderen met hun architecten het 'spoorboekje' volgden en daarna samen een aannemer contracteerden. In andere projecten werd juist de klassieke individuele 'grachtenpanden-benadering' aangehouden, met een eigen architect, een aparte aannemer en een zelfstandige planning per woning.
Daardoor is ook in deze projecten veel praktijkervaring opgedaan waar anderen van kunnen leren.
Ruim 60 deelnemers kwamen uit het hele land naar Katendrecht voor de presentatiebijeenkomst van rapport nr 17. Het eerste exemplaar was voor wethouder Hamit Karakus.
Rapport nr 17 gaat over de volgende personen, projecten en plaatsen.
Rapport nr 16 gaat over de volgende personen, projecten en plaatsen. Deze rapporten volgen op de eerdere rapporten over individueel en collectief particulier opdrachtgeverschap, nr 4, 10 en 11.
© namg